De bestaande school en site laten zich ontdekken als een groene en gefragmenteerde scholencampus met veel mogelijkheden. Belangrijke opvallende elementen zijn: enkele duidelijke zichtassen, een versnipperde inplanting, een aantal vrijstaande paviljoenen van één bouwlaag, een weinig compact en bijwijlen kwalitatief ondermaats patrimonium, veel grasland, een niet goed georganiseerde parkeerruimte, een eerder afwijzende relatie met de directe en stedelijke omgeving…  Een aantal potenties blijven echter onbenut.

De gevraagde uitbreiding (1587 m2) is een eerder bescheiden uitbreiding ten overstaan van de bestaande gebouwen (9.762 m2). In het licht van een duurzame oplosssing leek het ons opportuun de versnippering en de compactloosheid niet verder een kans te geven, maar net op zoek te gaan naar een uitbreiding die voor de campus een win-win situatie kan betekenen. Met andere woorden: eerder te vertrekken vanuit de idee: “gebruiken wat er is”.

In plaats van het zoveelste paviljoen te bouwen tussen de andere, zelfs al werd het een passief schoolgebouw, hebben we het meest waardevolle hoofdgebouw op de site herbekeken en het als het ware “afgebouwd”. Dit gebouw is waardevol omdat het een rationele structuur heeft, structureel en bouwfysisch in een redelijke staat is, en dus nog jaren dienstig kan zijn. De interne circulatie is rationeel en de lokalen zijn ruim en hoog met een genereuze daglichttoetreding. Het hoofdgebouw wordt door de schoolgemeenschap zelf ook als een waardevol en “mooi” gebouw ervaren.